Οι διακοπές είναι για πολλούς η μοναδική στιγμή μέσα στη χρονιά όπου το μυαλό αδειάζει, ο χρόνος γίνεται προσωπικός και η ζωή επιβραδύνει.
Σε αυτόν τον πολύτιμο χώρο ελευθερίας, ένα καλό βιβλίο είναι συχνά ο ιδανικός σύντροφος: δεν εξαντλεί, δεν αγχώνει, δεν απαιτεί… απλώς προσφέρει.
Κι αν οι ρυθμοί είναι χαλαροί και η βαλίτσα μικρή, τότε τα μικρά σε έκταση, αλλά μεγάλα σε νόημα βιβλία είναι η καλύτερη επιλογή. Να γιατί:
-
Διαβάζονται άνετα ανάμεσα σε βουτιές, ράθυμες ώρες ή ταξίδια με πλοίο.
-
Δεν σε δεσμεύουν με σύνθετες πλοκές ή εκατοντάδες σελίδες.
-
Συχνά κρύβουν διαμαντάκια γραφής και ιδεών μέσα σε λιγότερες από 200 σελίδες.
Ορίστε, λοιπόν, 6 βιβλία μικρά στο μέγεθος αλλά μεγάλα στην εμπειρία που προτείνει το βιβλιοπωλείο Libro στην Αλεξάνδρεια:
Το βιβλίο "Το Αλάτι της Ζωής" είναι ένα έργο της Françoise Héritier, το οποίο βραβεύτηκε στη Γαλλία ως το πιο αισιόδοξο βιβλίο του 2012. Το βιβλίο αυτό εξερευνά τις μικρές, συχνά παραβλεπόμενες, στιγμές της καθημερινότητας που προσδίδουν γεύση και χαρά στη ζωή
Σε αυτό το βιβλίο, ο Τσόμσκι συνομιλεί με τον εξίσου διαπρεπή γλωσσολόγο και φίλο του Αντρέα Μόρο αναφορικά με ένα ευρύ φάσμα θεμάτων για τη γλώσσα, την ιστορία της επιστήμης, τη συσχέτιση γλώσσας και εγκεφάλου και άλλα. Πώς κατακτούν τα παιδιά τη γλώσσα που μιλάνε; Ποια είναι τα μυστικά που αποκαλύπτουν από μόνες τους οι λέξεις; Ποια πορίσματα για τον εγκέφαλο προσφέρει η μελέτη της γλώσσας και των αναπάντεχων ιδιοτήτων της; Και γιατί η ευφορία που ξεχειλίζει από τη Σίλικον Βάλεϊ λόγω των απανωτών επιτευγμάτων στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης είναι επίπλαστη και παραπλανητική;
«Ο ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ Ή Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ Ευρώπης» δημοσιεύτηκε στο γαλλικό περιοδικό Le Debat τον Νοέμβριο του 1983, μεταφράστηκε αμέσως στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες, και είχε αντίκτυπο αντιστρόφως ανάλογο με τη συντομία του. Είκοσι σελίδες οι οποίες έδωσαν το έναυσμα για πλημμυρίδα αντιδράσεων, συζητήσεων και πολεμικών, κυρίως από την πλευρά της Γερμανίας και της Ρωσίας.
Η μάνα μου πάντα με κοιτούσε στα μάτια και μου το έλεγε: «Να προσέχεις. Όχι γιατί μπορεί οι άνθρωποι να σου κάνουν κακό ή να σε πειράξουν... Να προσέχεις μήπως χάσεις την πίστη σου σ’ εκείνους και, τελικά, χάσεις εσένα». Και παραδόξως αυτό το «να προσέχεις» το κατάλαβα όταν έχασα την πίστη μου στους ανθρώπους, και στο τέλος, έχασα κι εμένα… Απόσπασμα από το βιβλίο.
Άνθρωπο χωρίς σταυρό δεν έχω γνωρίσει.
Άλλον με σταυρό μεγάλο και άλλον με σταυρό μικρό.
Άλλον με σταυρό βαρύ και άλλον με ελαφρύτερο…
Κάποιοι τον κουβαλούν αγόγγυστα. Κάποιοι δακρύζουν στα κρυφά. Κάποιοι από τον δρόμο καμιά φορά κουράζονται και ξαποσταίνουν.
Άλλοι τον κουβαλούν στους ώμους. Άλλοι στην πλάτη.
Και άλλοι αγκαλιά. Σφιχτά. Σχεδόν ερωτικά…
Και κάποιοι άλλοι τον σέρνουν τον σταυρό τους…
Πάντως όλοι κάτι κουβαλούν. Όλοι κάτι έχουν.
Το θέμα είναι να μην παραιτηθείς. Το θέμα είναι να μην πετάξεις τον σταυρό σου. Να σε βρει το τέλος, το πέρασμα, και τα χέρια σου να κρατάνε ακόμα τον σταυρό. Τον σταυρό που σου έχει λάχει. Αυτό είναι το θέμα.
Και αν καμιά φορά φτάνεις στο αμήν, σήκωνε ψηλά τα μάτια.
Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση, αδελφέ μου.
Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση…
Μέχρι να έρθει η Ανάσταση, λοιπόν, ας είναι το βιβλίο αυτό μια μικρή ανάσα…
Ιδού, ζήσαμε κι εμείς!
Εμείς οι άφαντοι, οι αδικημένοι, οι άγνωστοι, οι απόκρυφοι, οι διαρκώς κρυμμένοι, ζήσαμε κι εμείς εδώ μέσα κάτι που αξίζει. Την αγάπη την ανθρώπινη, την καταδιωγμένη, τη σταυρωμένη αγάπη ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα που στ’ αλήθεια και με πάθος ενώθηκαν. Έτσι νομίζω, έκανε τέλος με σπασμένη φωνή η Ταμάρα.
Και ο πιο μεγάλος εγκληματίας, λένε, επιθυμεί μια στιγμή, κάπως, κάτι να φανερώσει από εκείνο που έπραξε. Κάτι από το αποτρόπαιο έγκλημά του να ξεγλιστρήσει και κάτι να αποκαλύψει στους τρίτους, στον κόσμο. Να του δοθεί μια κάποια ευκαιρία να αποκαλυφθεί. Τρομερή ροπή έσταξε μέσα στο πλάσμα του ο Θεός. Απόσπασμα από το βιβλίο.
Επισκεφτείτε το βιβλιοπωλείο Libro ΕΔΩ
